Category Archives: Uncategorized

In the Clamor and the Clangor

A peacock perches on a balcony. Photo Credit: Gina Kovalik

I’m from a pretty small town. It’s usually a quiet little place – so quiet that I can hear our neighbor’s cows lowing from inside my bedroom. After I came to Duke freshman year, the noises that I heard from my dorm room were a little different. Shouts of students on the quad were punctuated with the grumble of trains running across tracks close by campus in what grew to be a comfortingly consistent pattern and the not-so-comforting beeping of garbage trucks right below my window at 8 AM on Monday mornings. Living on a college campus is very different from the sleepy city in which I grew up, but I have come to love Duke and am now familiar with the background music of both my homes.

When I told my parents that I wanted to do DukeEngage in Ahmedabad, India, one of the first things they did was to look up the size of the city to try and visualize what exactly an urban area in one of the most highly populated countries in the world might look like. While coming to a city of over 7 million from a town with less than 4,000 people has been challenging in many ways, some of which I was prepared for, some of which I was not, one thing that I didn’t think to prepare myself for is the variation in the soundtrack of life here.

As one would expect, Ahmedabad is a bit noisier than my hometown. Instead of hearing cows or trains from my bedroom, I listen to the constant whirring of my ceiling fan, the honking of cars on the street outside, and the aggressive chirping of pigeons fighting for space on the ledge outside my window. I can hear doors opening and closing as my host family moves about the apartment and the excited shouts of my 7-year-old host brother as he runs around and plays games, and the clatter of silverware spills out from the kitchen while our next meal is being prepared.

On the way to work every day, I hear a symphony of car horns, faint snippets of Bollywood music from other vehicles, and the mooing of cows right beside our taxi on the street instead of from my bedroom at home.

At SAATH, I, along with two other interns, have been working with the Child-Friendly Spaces project to develop and test interactive learning activities that CFS can use at its sites across the city. When we get to go test out activities at sites, we hear the gleeful yells of students as they perform their favorite song, “Rolly Poly,” for us and the rustle of some creative and nifty cradles as the youngest children are rocked to sleep.

When we work from the office, I am surrounded with the rhythmic tapping of my fellow DukeEngage students on their keyboards, hard at work on their projects. I expected this noise, and it provides a sense of comfort as it reminds me of group study sessions back at school. As we have become more integrated with the office, we have also gotten to work in harmony with the rest of SAATH’s staff. Hearing their sweet “Kaise ho?”s (“How are you?”s) as they give us opportunities to practice our Hindi as we pass in the kitchen always brightens my day.

These recurrent echoes and workplace conversations are to be expected when working in an office, but just as life in a city is different from life in a small town, offices in India are a bit different from offices in the United States.

I didn’t expect the clinking of tiffins (lunchboxes) and the clatter of metal container lids as all the employees share their lunches, family-style.

I didn’t expect the crunching of samosas on days when SAATH orders treats for everyone because the monsoon season has hit hard that day.

I definitely did not anticipate a beautifully dissonant cacophony of voices as everyone shook my hand to wish me many happy returns on my birthday last week, including the founder of SAATH and its current Executive Director who both took time out of their days to come celebrate and munch on the cookie bars my DukeEngage group surprised me with.

Some of the sounds that I will miss most of all are the gentle jingling of ceramic cups as our friend Santosh brings around cups of chai for everyone each morning and afternoon, the winsome cries of peacocks cutting sharply through the air, and the pure joy emanating from my peers each time our ears detect one of these frequencies. Peacocks are India’s national bird, and we have sort of adopted them as our mascot. Each time we hear one’s song, we all immediately stop and look for its owner, and it is this intense collective weeks-long birdwatch that I will remember most fondly of all.

While some noises are more welcome than others (the relentless rivets of rain can stop at any time now, thanks), they have all woven together to create a true masterpiece of a score to one of the greatest adventures of my life. We are nearing the conclusion of the piece, and I’m hoping that the finale of the work is just as exciting as its beginning before all too soon, the noises shift once again to the wheels of suitcases and planes as we journey back home. I’m so blessed and grateful to have heard this melody, and I am excited that for SAATH, the end of the summer is simply a refrain, not a coda, and the echoes of the work they are doing will resonate on for years to come.


Ahmedabad, an Aspirational Society

by Jay Gupta


Ahmedabad is a vibrant city with rich historical significance. On one end, it was the site of Gandhiji’s Sabarmati Ashram – a central symbol of peace, unity, and power during India’s tumultuous campaign for independence. Now, Ahmedabad is growing and building in unique ways in response to challenges of its own. In the early 2000s, riots between Hindus and Muslims left the city with increased violence and lowered morale. Coupled with rapid migration of people from rural villages seeking livelihood opportunities, it saw an expansion of slum-populated areas. This created inequality between pockets of the population and necessitated a shift towards development and progress. Ahmedabad became a hub for social organizations and took the view of an “aspirational society” – a mindset that pervaded many aspects of my time in India and work with Saath Charitable Trust.

I spent the summer working on Saath’s Child-Friendly Spaces (CFS) project. In the short term, CFS centers provide safety, education, and nutritional support for children of migrant construction laborers, who live and work in colonies established near construction sites. Saath’s larger goal is to encourage and counsel families to eventually enroll their children in government schools. Thus, CFS centers also need to prepare these students with basic skills so that they are ready to meet the rigors of a formal education. I entered my DukeEngage experience eager to contribute to this goal in any capacity that I could.

Initial meetings with our Saath project mentors helped identify a key area where this contribution could take shape. The teachers lacked a designated curriculum, and instruction varied significantly across the seven site locations. My teammates and I decided to create a teachers’ handbook with interactive lessons plans for activities that spanned areas such as language, basic math, creative development, and mental development. Our goal was to provide the teachers with a resource that they could use to both standardize classrooms and keep students excited, motivated, and engaged. With a concrete plan and enthusiasm for our project, we began developing Saath’s first CFS curriculum.

Initially, field visits consisted mostly of observation. We toured several sites and labor colonies, interviewed teachers, and learned as much as we could about their classroom procedures. This gave us a strong operational knowledge of the CFS program, which we used to begin developing our teachers’ handbook. However, as we would quickly learn, sometimes facts are not enough to put an idea into practice. About a quarter of the way through the handbook, we decided that we were ready to try some of the activities with CFS students. But, to me, this presented more challenges than anticipated. How was I to communicate with students across a vast age range – and that too, while facing a language barrier? I had known that there are students from just a few months to around 14 years old all in a single CFS classroom, and most of them speak only Gujarati. But our activities hadn’t been planned with this in mind just yet. Unable to keep all the kids engaged and entertained, I returned to the office a bit dismayed and questioning how to proceed. Very soon, Ahmedabad started to showcase its “aspirational society” nature.

My teammates and I began working more closely with our Saath mentors to improve our activities and benefit the students’ learning. Our mentors gave us valuable encouragement and guidance. They had an overflowing enthusiasm for our project and the impact it would have on establishing a dedicated CFS curriculum for the first time. The teachers were also instrumental in helping us better understand the community and surmounting the barriers we initially faced. I would often speak to them in Hindi, and they would translate into Gujarati so that the students could understand. They also provided valuable tips on engaging more students, despite the varying age groups. Soon, the students also overcame their shyness and brought forth a contagious spirit of happiness and eagerness to play with us and learn in the process.

By the end of summer, when I walked into the classroom, it was always with a big smile. And right as I entered, I would be greeted with a reciprocal chorus of laughter and excitement from the students. The warm relationship that formed between us has made my work with Saath quite memorable and meaningful. The many lessons I will take away from this experience have given me an important outlook on service – to successfully contribute, one must first understand the community, its perspectives, and build connections with the diverse people he is working with.

SAATH’s Achievement



“SAATH” has been awarded one more time Platinum Transparency Seal by GuideStar India*for highest level of Transparency, Accountability and Good Governance practices.

We have achieved this accreditation consecutively for the third year. It is the biggest achievement for the “SAATH” team. To know more about different activities we undertake, please visit our website: Some programs of the organization are listed as follows:






New Doc 2018-02-09_1img

Saath’s Women Cooperative has filled my life with happiness – Rekhaben

Since 2011, Saath has been running Saath Women Savings and Credit Cooperative Society in rural villages of Dholka and Viramgam block of Ahmedabad for empowering rural women by providing them access to financial services and facilities.  Over 3,000 women are member of the initiative and given below is the story of one of our members Rekhaben Maheshbhai Makwana and how the Cooperative has helped her in bringing about change in her life.

Rural MFI Logo

Rekhaben lives in the Rampur village if Dholka block with her husband and father – in – law. Her husband used to work in a clothing factory and earn Rs. 2,000 per month. With this small income and due to illness of her father in law and his medical bills it was very difficult to run home for them. To support her family Rekhaben also joined her husbands factory and they were able to earn Rs. 3,000 – Rs. 4,000 per month but they were still not able to meet their daily expenses.

Madhuben our field officer is a relative of Rekhaben and through her Rekhaben came to know about Saath’s Women Savings and Credit Cooperative run in over 100 villages for Dholka and Viramgam especially for women providing them access to savings and affordable credit. Rekhaben became a member of the Cooperative and started saving Rs. 100 per month. Later on she took a loan of Rs. 40,000 from the Cooperative to buy an auto rickshaw for her husband.

New PictureRekhaben with her husband and their newly bought Auto Rickshaw

With the new auto rickshaw now her husband earns Rs. 300 – Rs. 400 per day. Rekhaben took the responsibility of the finances of the home and with the increase in the income she also increased her savings in the Cooperative to Rs. 200 per month. Due to her financial management now they have bought a refrigerator and TV for their home and also able to pay the medical bills of Rekhaben’s father in law and support him better. Rekhaben says, “I’m now seeing good days in my life and a bright future ahead and for this I’m heartily thankful to Saath.”

સાથ ના વિવિધ કાર્યક્રમો ની એક ઝલક

             રોજગારલક્ષી  કાર્યક્રમો:

ઉમ્મીદ, ઉડાન અને યુવા મસ્ત:

DSC01261આ કાર્યક્રમનો મુખ્ય હેતુ આર્થિક રીતે સધ્ધર ન હોય તેવા યુવાનો સ્વરોજગાર મેળવી શકે તેવી તાલીમ આપી,માર્કેટની જરૂરિયાત/ ડિમાન્ડનેઆધારિત ટ્રેનીંગ કાર્યક્રમ ચલાવવા અને જોબપ્લેસમેન્ટ અપવવાનો છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા કુલ ૪૫,૦૯૦ યુવાનોને તાલીમ અને તે પૈકી ૭૬% યુવાનોને પ્લેસમેન્ટ દ્વારા જોબ અપાવવામાં આવી છે. ગુજરાતના ૧૩ અને રાજસ્થાનના ૯ સેન્ટરો આ કાર્યક્રમ માટે કાર્યરત છે.

ઉર્મિલાહોમ મેનેજર:

IMG_0471આ કાર્યક્રમનો મુખ્ય હેતુ ઘરકામ કરવા જતા બહેનોની તાલીમ કરી ક્ષમતા વધારવી જેથી સ્વનિર્ભર બની વધારે આવક મેળવી શકે,પ્રોફેશનલ તાલીમ દ્વારા અસંગઠીતમાંથી સંગઠીત ક્ષેત્રમાં લાવી તેમનો વિકાસ કરવાનો છે. અત્યારે અમદાવાદ શહેરમાં આ કાર્યક્રમ ચાલે છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા કુલ ૬૭૩ મહિલાઓને તાલીમ આપવામાં આવી છે.


આકાર્યક્રમનોtangaliya dupattas, colourful, cotton, handwoven મુખ્ય હેતુ સુરેન્દ્રનગર જીલ્લાના કારીગરોને સહાય કરી ટાંગલિયા અને પટોળાની લુપ્ત થતી કલાને પુનર્જીવિત કરવાનો છે. આ કારીગરોને નાની લોન અપાવવી, નવી ડિઝાઈન અને પ્રોડકટનો વિકાસ કરવો, વર્કશોપ્સ અને પ્રદર્શનનું આયોજન કરવું અને કલાનેપ્રોત્સાહિત કરવી તથા સ્થાનિક કારીગરોની કલાનું બ્રાન્ડીંગ અને માર્કેટીંગ કરવું. આ કાર્યક્રમ દ્વારા કુલ ૨૦ કારીગરોને સહાય કરી પ્રોડકટનું માર્કેટિંગ કરીએ છીએ.


gita case study masonઆ કાર્યક્રમનો મુખ્ય હેતુ બાંધકામ ક્ષેત્રના અસંગઠિત કામદારો જેવા કે કડિયા, સુથારી, ઈલેક્ટ્રીશીયન અને પ્લમ્બીંગ – તાલીમ આપીને તેમના કૌશલ્યોમાં વધારો કરવો જેથી તેમની આવકમાં વધારો થઈ શકે અને નવી તકો ઉભી થાય. આ કાર્યક્રમ અમદાવાદના – વાસણા,બહેરામપુરા, મેઘાણીનગર અને ઉસ્માનપુરામાં ૪ સેન્ટરો ચાલે છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા કુલ ૫૬૩ લોકોએ તાલીમ પુરી કરેલ છે.

યુથ ફોર્સ:

IMG_0045આ કાર્યક્રમનો મુખ્ય હેતુ મોટા શહેરોના સ્લમ વિસ્તારમાં રહેતા ૨૫,૦૦૦ યુવાનોને આ કાર્યક્રમમાં જોડી, તાલીમ આપી, પ્લેસમેન્ટ કરાવી,રોજગાર મેળવવામાં મદદ કરવાનો છે. અત્યારે આ કાર્યક્રમ ગુજરાતના અમદાવાદ, બરોડા, સુરત અને રાજકોટ અને મહારાષ્ટ્રના મુંબઈ શહેરમાં કાર્યરત છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા કુલ ૯૦૦ સભ્યોને આવરી લેતા ૯ યુથ ગ્રુપની રચના કરવામાં સફળતા મેળવી છે.

શિક્ષણ અને આરોગ્યલક્ષી કાર્યક્રમો:

ચાઈલ્ડ ફ્રેન્ડલી સ્પેસીસ:

402902_10151316769406794_244229901_nઆ કાર્યક્રમ નો મુખ્ય હેતુ મજુરીકામમાં જોડાયેલા બાળકોને પ્રાથમિક શિક્ષણ આપવું, પૂરક પોષણ મળે તેવો આહાર આપવો અને તેમને બાળમજુરીમાંથી બહાર લાવી મુખ્ય શિક્ષણના પ્રવાહમાં શામે કરવાનો છે. અત્યારે અમદાવાદ શહેરના સ્લમ વિસ્તારમાં   અને બાંધકામની સાઈટ પર –   એવી રીતે કુલ ૭ સેન્ટર ચાલે છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા કુલ ૨,૮0૯ બાળકોને તાલિમ આપવામાં આવી છે.


આ કાર્યક્રમનો599051_10151121470656794_1862061279_n મુખ્ય હેતુ ૩ થી ૬ વર્ષના બાળકોને પ્રાથમિક શિક્ષણ લેવા તૈયાર કરવા, તેમના આરોગ્ય તપાસ કરી પુરક પોષણ આપવું, મોન્ટેસરી પદ્ધતિ પ્રમાણે પ્રવૃત્તિ કરવી, ગુણવત્તાવાળું શિક્ષણ આપી બાળકોનો સર્વાંગી વિકાસ કરવાનો છે. અત્યારે અમદાવાદ શહેરના જુહાપુરાના સ્લમ વિસ્તારમાં આ કાર્યક્રમ ચાલે છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા કુલ ૧,૮૭૧ બાળકોને તાલીમ આપવામાં આવી છે.

ગવર્નન્સલક્ષી કાર્યક્રમો:

અર્બન રિસોર્સ સેન્ટર:

IMG_2023આ કાર્યક્રમનો મુખ્ય હેતુ એવું સેન્ટર બનાવાનો હતો કે જ્યાંથી સ્લમ વિસ્તારના રહેવાસીઓ બધા પ્રશ્નોનો ઉકેલમેળવીશકે, તેમનાજ્ઞાનમાં વધારો થાય, જરૂરી પ્રમાણપત્રો/ દસ્તાવેજો મેળવવામાં મદદ થાય, જુદી-જુદી સરકારીયોજનાઓની જાણકારી-લાભલેવામાં સરળતા થાય અને એડવોકસી/ સમજણ દ્વારા પ્રાથમિક જરૂરિયાતો પૂરી કરવામાં મદદ કરવાનો છે. અત્યારે અમદાવાદ શહેરના-વાસણા, જુહાપુરા, અને બહેરામપુરાના સ્લમ વિસ્તારમાં અને રાજકોટ શહેરમાં કાર્યરત છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા કુલ ૨૭,૦૦૦ કુટુંબો સુધી પહોચ પ્રસ્થાપિત કરવાનુંઅને ૬,૨૨૮ લોકોની સાથે જોડાણ શક્ય બન્યું છે

 આવાસલક્ષી કાર્યક્રમો:

 ગૃહ પ્રવેશ (અફોર્ડેબલ હાઉસીંગ):

આ કાર્યક્રમનો મુખ્ય હેતુ ડી.બી.એસ. અફોર્ડેબલ હાઉસીંગ સાથે જોડાઈને ઓછી તથા મધ્યમ આવક ધરાવતા લોકને પોતાનું ઘર બનાવવામાં સક્ષમ કરવાનું, તેઓને ફાઈનાન્સ મેળવવા માટે મદદરૂપ થવાનું અને ઘરના દસ્તાવેજો વિષે જ્ઞાન આપવાનું છે. આ કાર્યક્રમ અમદાવાદ અને સુરત શહેરમાં ચાલે છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા ૨૩,૦૦૦ લોકો સુધી પહોચી શક્યા છીએ અને લગભગ ૧,૦૦૦ લોકોને મેમ્બર તરીકે જોડી શક્યા છીએ જેમાંથી ૨૫૦+  લોકોએ તેમના ઘરો બુક કરાયેલ છે.

 પુનર્વસવાટ અને પુન:પ્રસ્થાપનલક્ષી કાર્યક્રમો:

ઈ.ડબલ્યુ.એસ (ઈકોનોમિક્લી વિકર સેક્શન) હાઉસીંગ સાઈટ:

246947_564643293587366_1456031270_nઆ કાર્યક્રમનો મુખ્ય હેતુહાઉસીંગ કો-ઓપરેટીવ બનાવી – લોકોની ભાગીદારી ઉભી કરવી તથા શિક્ષણ, આરોગ્ય, લાઈટ,પાણી, સાફ-સફાઈ, બચત અને ધિરાણ જેવી પ્રવૃત્તિઓ ચલાવવાનો છે. આ કાર્યક્રમ અમદાવાદના ૯ વિસ્તારોમાં ચાલે છે જેવા કે વટવા, ઓઢવ, ઇસનપુર, દુધેશ્વર, બહેરામપુરા વગેરે આ કાર્યક્રમ દ્વારા ૬,૧૨૦ કુટુંબોના ૩૦,૬૦૦ વ્યક્તિઓને લાભ આપવામાં આવે છે.

બચત અને ધિરાણલક્ષી કાર્યક્રમો:

સાથ બચત અને ધિરાણ સહકારી મંડળી લિ.તથા સાથ મહિલા બચત અને ધિરાણ સહકારી મંડળી લિ. :

આ કાર્યક્રમનો મુખ્Madhuben_activityય હેતુ સમુદાયના લોકોમાં અને ખાસ સ્ત્રીઓમાં બચતની ટેવ પાડવા માટે, બચત અને ધિરાણ પ્રવૃત્તિ કરવી, નાણાકિય શિક્ષણ અને આયોજનનું મહત્વ સમજાવવું, કૉ-ઓપરેટીવનું કાર્યક્ષેત્ર વધારવુ, નાના ઉદ્યોગ-ધંધા કરતા ક્લાઈન્ટને બિઝનેસની સ્કીલ્સ આપવી –ધંધાના વિકાસમાં સપોર્ટ કરવાનો અને સભાસદોના ધંધાકીય વિકાસ માટે આવડત વધારવા તાલીમ આપવાનો છે. આ કાર્યક્રમ અમદાવાદના સ્લમ વિસ્તારોમાં તેમ જ ધોળકા અને વિરમગામ તાલુકાના ૯૯ ગામોમાં કાર્યરત છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા કુલ ૨૦,૭૯૭ સ્લમ વિસ્તારના અને ૨,૫૦૦ જેવા ગામના લોકો જોડાયેલા છે.

રિસર્ચ અને ડોક્યુમેન્ટલક્ષી કાર્યક્રમો:

રિસર્ચ ડોક્યુમેન્ટેશન અને ક્મુનીકેશન સેલ:

antonio khodiyarnagarઆ કાર્યક્રમનો મુખ્ય હેતુ સાથમાં આવતા દરેક મુલાકાતીઓ, ઈન્ટર્નસ, વિઝીટર્સ અને વોલેન્ટિયર્સ ને સૌ પ્રથમ સાથની ઓળખ આપવી, તેમના કાર્યમાં મદદ કરવી અને ડોક્યુમેન્ટેશન, રિપોર્ટિંગ અને ડિઝાઈનિંગનું કામ કરવાનો છે. સાથની ઓળખાણ મીડિયા અને સોશ્યલ નેટવર્કિંગ દ્વારા વ્યાપ વધરવા માટે કૉ-ઓર્ડીનેશન કરવાનું કાર્ય કરે છે. આ કાર્યક્રમ દ્વારા ગયા વર્ષે જુદા જુદા દેશના (જેવા કે નેધરલેન્ડ ફ્રાન્સ હોંગકોંગ અને અમેરિકા) કુલ ૩૨ વોલેન્ટિયર્સ ને સહયોગ પ્રદાન કર્યો છે.